Prilocaine/Felypressin پریلوکایین

Prilocaine/Felypressin پریلوکایین

Prilocaine/Felypressin پریلوکایین 150 150 مرکز سلامتی بهزیستن

جستجو در پایگاه‌داده دارو‌ها

Prilocaine/Felypressin پریلوکایین

اطلاعات دارویی


موارد و مقدار مصرف:

بزرگسالان: برای ایجاد بی‌حسی از طریق انفیلتراسیون و انسداد عصبی در دندانپزشکی، مقدار ۶۰-۳۰ میلی‌گرم (۲-۱ میلی‌لیتر) مصرف می‌شود. حداکثر مقدار مصرف ۶۰۰-۴۰۰ میلی‌گرم طی دو ساعت است.

موارد منع مصرف و احتیاط:

موارد منع مصرف: متهموگلوبینمی (ممکن است موجب تشدید آن شود) .

موارد احتیاط: اختلال کار قلبی ـ عروقی، بخصوص بلوک قلبی یا شوک (ممکن است به علت اثرات تضعیف کننده قلبی دارو تشدید شود) ، سابقه حساسیت به دارو، بخصوص به بی‌حس کننده‌ای که برای مصرف در نظر گرفته شده است و بی‌حس کننده‌های مشابه دیگر از لحاظ شیمیایی یا سایر ترکیبات (افزایش خطر واکنشهای حساسیت مفرط) ، بیماری یا نارسایی کبدی (افزایش خطر مسمومیت کبدی، به دلیل کاهش متابولیسم بخصوص کاهش متابولیسم آمیدها، وجود دارد) ، سابقه یا زمینه ابتلای به هیپرترمی بدخیم، التهاب یا عفونت در محل تزریق (تغییر PH در محل تزریق موجب کاهش اثر بی‌حسی می‌شود) ، بیماری کلیوی (دارو یا متابولیتهای آن ممکن است تجمع یابد) ، بیماران جوان، سالخورده، بسیار بدحال، یا بیماران ناتوان (که ممکن است نسبت به مسمومیت سیستمیک ناشی از بی‌حس کننده‌های موضعی حساس تر باشند) .

عوارض جانبی:

ملاحظات اختصاصی
۱- برای مشخص شدن مسمومیت CNS یا مسمومیت قلبی ـ عروقی بیمار، قبل از مصرف پریلوکائین، باید وضعیت قلبی ـ عروقی و تنفسی بیمار بررسی شود.
۲- پریلوکائین به آهستگی تزریق و قبل از تزریق و طی آن عمل آسپیره کردن باید انجام شود تا از عدم ورود دارو به داخل عروق اطمینان حاصل شود.
۳- به هنگام تجویز پریلوکائین باید وسایل لازم برای احیای بیمار، اکسیژن و سایر داروها در دسترس باشند.
۴- برای گندزدایی وسایل مورد استفاده با لیدوکائین، می‌توان از محلول ۹۱ درصد ایزوپروپیل الکل یا محلول ۷۰ درصد اتیل‌الکل طبی استفاده کرد. استفاده از محلولهای حاوی فلزات سنگین توصیه نمی‌شود.

مصرف در سالمندان: مسمومیت سیستمیک در بیماران سالخوره بیشتر بروز می‌کند.

مصرف در شیردهی: اگرچه ترشح پریلوکائین در شیر مشخص نیست، اما منافع دارو در برابر مضار آن باید سنجیده شود.

تداخل دارویی:
پریلوکائین ممکن است با اثر داروهای ضد میاستنی بر روی عضلات اسکلتی مقابله کند، بخصوص اگر مقادیر زیادی از پریلوکائین به سرعت جذب شود. تنظیم موقت مقدار مصرف داروهای ضد میاستنی برای کنترل علائم میاستنی گراو ممکن است ضروری باشد.
مصرف همزمان با داروهای مضعف CNS ممکن است موجب بروز اثرات تضعیفی اضافه شود. رعایت احتیاط و توجه دقیق به مقدار هر کدام از داروها توصیه می‌شود.
در صورت مصرف همزمان با محلولهای گندزدای حاوی فلزات سنگین ممکن است یون فلز سنگین این داروها را آزاد کند و موجب تحریک موضعی شدید، تورم و خیز شود. مصرف داروهای گندزدا برای گندزدایی وسایل مورد مصرف داروهای بی‌حس کننده توصیه نمی‌شود. در صورت مصرف این داروها بر روی پوست یا غشاهای مخاطی، قبل از تجویز پریلوکائین باید اقدامات لازم برای جلوگیری از عوارض ذکر شده به عمل آید.

مکانیسم اثر:
اثر بی‌حس کننده
موضعی: این دارو با کاهش نفوذپذیری غشای سلولهای عصبی به یون سدیم، شروع و هدایت تکانه عصبی را مسدود می‌سازد. این عمل به طور برگشت‌پذیر موجب تثبیت غشا شده و مرحله دپولاریزاسیون را مهار می‌کند و در نتیجه، از انتشار پتانسیل عمل و هدایت بعدی تکانه عصبی جلوگیری می‌کند.
سایر اثرها: این دارو با اثر بر سیستم اعصاب مرکزی (CNS) ممکن است موجب تحریک و یا تضعیف CNS شود. فعالیت این دارو بر روی سیستم قلبی ـ عروقی ممکن است سبب تضعیف هدایت و تحریک‌پذیری قلبی شده و نیز موجب گشاد شدن عروق گردد.

فارماکوکینتیک:

جذب: جذب سیستمیک این دارو کامل است. سرعت جذب دارو به محل و روش مصرف و مقدار تام مصرف بستگی دارد.

پخش: شروع اثر دارو سریع بوده و طول مدت اثر آن ۳-۱ ساعت است. میزان پیوند پروتئین و حلالیت آن در چربی متوسط است.

متابولیسم: به طور عمده در کبد و مقداری از آن نیز در کلیه متابولیزه می‌شود.
دفع: دفع دارو عمدتاً کلیوی است.

اشکال دارویی:
Injection: (Prilocaine HCl 30mg+Felypressin 0.54 mcg) / ml, Cartridge

اطلاعات دیگر:

طبقه‌بندی فارماکولوژیک: بی‌حس کننده موضعی.

طبقه‌بندی درمانی: بی‌حس کننده موضعی.

طبقه‌بندی
مصرف در بارداری:
رده B

نام‌های تجاری: Citocaina 3%

عوارض جانبی
واکنش آلرژیک: کهیر، بثورات پوستی، تورم صورت، تورم لبها، زبان یا گلو، عطسه کردن.

سایر عوارض: ضعف قلبی، مسمومیت CNS، متهموگلوبینمی (با پریلوکائین شایعتر از سایر داروهای بی‌حس کننده است) ، تهوع یا استفراغ، گشاد شدن عروق محیطی.
عوارض مربوط به بی‌حسی در دندانپزشکی: واکنش آلرژیک (تورم لبها یا دهان) ، بی‌حسی لبها و دهان، طولانی شدن انقباض عضلات جونده صورت (trismus) .

مسمومیت و درمان

تظاهرات بالینی: ضعف قلبی ـ عروقی، افزایش تعریق، کاهش فشار خون، رنگ‌پریدگی پوست، ضربان نامنظم یا آهسته قلب (که ممکن است به ایست قلبی منجر شود) ، ضعف CNS (خواب‌آلودگی) ، تحریک CNS (تاری دید یا دوبینی، تشنج، سرگیجه، زنگ زدن یا همهمه در گوش) ، رعشه، اضطراب، هیجان، عصبانیت، یا بی‌قراری غیرمعمول.

توجه: معمولاً ابتدا تحریک CNS و به دنبال آن ضعف CNS بروز می‌کند، ولی تحریک CNS ممکن است موقت بوده یا بروز نکند، و به این ترتیب، خواب‌آلودگی ممکن است اولین علامت مسمومیت در بعضی از بیماران باشد. ضعف CNS ممکن است به عدم هوشیاری و ایست قلبی منجر شود.

درمان: برای درمان واکنشهای سیستمیک، باید راه تنفسی حفظ و از نظر باز بودن مطمئن باشد، اکسیژن ۱۰۰ درصد تجویز شود، و در صورت لزوم، به بیمار تنفس مصنوعی داده شود. در بعضی از بیماران قرار دادن لوله داخل نای ممکن است ضروری باشد. برای درمان ضعف گردش خون باید یک داروی تنگ کننده عروق و مایعات (از راه وریدی) تجویز شود. اگر تشنجات به حمایت تنفسی پاسخ ندهند، تزریق وریدی بنزودیازپینها، مانند دیازپام (در هر بار تزریق بر مقدار مصرف ۵/۲ میلی‌گرم افزوده شود) ، و یا یک باربیتورات بسیار کوتاه اثر، مانند تیوپنتال (در هر بار تزریق، بر مقدار مصرف ۱۰۰-۵۰ میلی‌گرم افزوده شود) ، هر ۳-۲ دقیقه توصیه می‌شود. این نکته را باید در نظر داشت که این داروها، بخصوص باربیتوراتها، ممکن است موجب تضعیف گردش خون شوند. برای کاهش تظاهرات عضلانی تشنجات مقاوم می‌توان یک داروی مسدود کننده عصبی ـ عضلانی در صورت لزوم، استفاده کرد. در صورت لزوم مصرف چنین دارویی، تنفس مصنوعی ضروری است.

وضعیت دارو
Rx
دسترسی با نسخه
۰
جدول قانون مواد کنترل شده توسط قانون مواد کنترل شده کنترل نمی‌شود
جدول قانون مواد کنترل شده
کنترل نشده

شامل قانون مواد کنترل شده نیست

جدول ۱

احتمال سوءمصرف بالا. درحال حاضر برای کاربرد درمانی در آمریکا مجوز ندارد. برای بازبینی پزشکی کمبود مدارک سلامتی دارد.

جدول ۲

احتمال سوءمصرف بالا .برای استفاده در کاربرد پزشکی از آمریکا مجوز محدود دارد.سوءمصرف احتمال عوارض شدید فیزیولوژیک و وابستگی دارد.

جدول ۳

احتمال سوءمصرف کم نسبت به جدول ۱و۲. درحال حاضر برای کاربرد درمانی در آمریکا پذیرفته شده است . سوءمصرف ممکن است وابستگی کم و یا متوسط فیزیکی یا فیزیولوژیک نسبت به جدول ۱و۲ ایجاد کند.

جدول ۴

احتمال سوءمصرف کم نسبت به جدول ۳. درحال حاضر برای کاربرد درمانی در آمریکا پذیرفته شده است . سوءمصرف ممکن است وابستگی محدود فیزیکی یا فیزیولوژیک نسبت به جدول ۳ ایجاد کند.

جدول ۵

احتمال سوءمصرف کم نسبت به جدول ۴. درحال حاضر برای کاربرد درمانی در آمریکا پذیرفته شده است . سوءمصرف ممکن است وابستگی محدود فیزیکی یا فیزیولوژیک نسبت به جدول ۴ ایجاد کند.

تولید‌کنندگان
کلاس دارو
دارو‌های مرتبط