Peginterferon alfa-2a پگ اینترفرون آلفا ۲٫آ

Peginterferon alfa-2a پگ اینترفرون آلفا ۲٫آ

Peginterferon alfa-2a پگ اینترفرون آلفا ۲٫آ 150 150 مرکز سلامتی بهزیستن

جستجو در پایگاه‌داده دارو‌ها

Peginterferon alfa-2a پگ اینترفرون آلفا ۲٫آ

اطلاعات دارویی


موارد و مقدار مصرف:

الف) هپاتیت C مزمن در بیمارانی که پیش از آن با اینترفرون آلفا درمان نشده‌اند و بیماری کبدی جبران شده دارند؛ بیماران مبتلا به هپاتیت C مزمن و HIV و بیماران مبتلا به هپاتیت B مزمن که بیماری کبدی جبران شده و رشد و یروس و التهاب کبدی دارند.
بزرگسالان: mcg 180 زیرجلدی (تزر یق در شکم ویاران) یک بار در هفته به مدت ۴۸ هفته.
ب) هپاتیت C مزمن به همراه ریباویرین.
بزرگسالان: mcg 180 زیرجلدی (تزریق در شکم یاران) یک بار در هفته به همراه mg 800 ریباویرین به مدت ۴۸ هفته.

تنظیم
دوز:
در بیمارانی که دچار عوارض شدید گشته‌اند، دوز دارو به mcg 135 زیرجلدی یک بار در هفته کاهش یابد. در صورت لزوم می‌ توان میزان دارو را به mcg 90 هفتگی کاهش داد.
در بیمارانی که دچار عوارض خونی شده‌اند، در صورتی که تعداد نوتروفیل‌ها زیر ۷۵۰ سلول/میلی لیتر باشد ، دوز دارو را باید به mcg 135 هفتگی کاهش داد. در صورتی که تعداد ANC زیر سلول/ میلی لیتر ۵۰۰ باشد، دارو را قطع کرده تا ANC به بالای ۱۰۰۰ برسد و آنگاه دارو با mcg 90 هفتگی آغاز می‌ گردد.
در صورت کاهش پلاکت‌ها به زیر ۵۰۰۰۰ دوز دارو به mcg 90 هفتگی کاهش یابد.
در صورت افت پلاکت به زیر ۲۵۰۰۰ مصرف دارو قطع شود.
در بیمارانی که همودیالیز می‌ شوند دوز دارو به mcg 135 هفتگی کاهش داده شود.
در بیمارانی که ALT آنها بالاتر از نرمال می‌ شود دارو به mcg 135 هفتگی کاهش داده شود. در صورت بدتر شدن نارسایی کبدی و یا افزایش بیلی روبین دارو قطع شود.

موارد منع مصرف و احتیاط:

موارد منع مصرف : حساسیت به دارو؛ نوزادان؛ هپاتیت اتوایمیون؛ بیماری کبدی جبران نشده و درمان نشده.

موارد احتیاط: سابقه افسردگی؛ افکار خودکشی؛ اقدام به خودکشی؛ نروتروفیل اولیه زیر ۱۵۰۰؛ پلاکت اولیه زیر ۹۰۰۰۰ ؛ هموگلوبین اولیه زیر g/dl 10 ؛ بیماری قلبی ؛ افزایش فشارخون ؛ بیماری تیروئید؛ اختلالات اتوایمیون؛ اختلالات تنفسی؛ کولیت؛ پانکراتیت؛ اختلالات بینایی؛ ml/min 50 ClCr< ایمنی و کارآیی دارو در بیمارانی که با آلفا اینترفرون شکست درمانی داشتند ، بیماران مبتلا به هپاتیت C که تحت پیوند کبد یا پیوند اعضا قرار گرفته‌اند، بیماران مبتلا به هپاتیت C و HIV یا HBV شناخته نشده است.
عوارض جانبی:

اعصاب مرکزی: اضطراب ، آستنیا، خونریزی مغزی، کوما، اختلال در تمرکز و حافظه، افسردگی، سرگیجه، خستگی، تب، سردرد، بی خوابی، تحریک پذیری، درد، خودکشی.

قلبی ـ عروقی: آمبولی ریه.
دستگاه گوارش: درد شکم ، بی اشتهایی، اسهال، خشکی دهان ، تهوع، پانکراتیت، استفراغ.
خون: نوتروپنی، ترومبوسیتوپنی.

عضلانی – اسکلتی: درد مفاصل، درد کمر، درد عضلانی.

پوست: ریزش مو، درماتیت، افزایش تعریق، واکنش در محل تزریق، بثورات جلدی، راش.

سایر عوارض: لرز.

مسمومیت و درمان

تظاهرات بالینی: مصرف بیش از حد دارو باعث عوارض جدی نگردیده است. دوزهای بالا باعث ایجاد خستگی، افزایش آنزیم‌های کبدی، نوتروپنی و ترومبوسیتوپنی می‌ گردد. در صورت مصرف بیش از حد درمان علامتی است. آنتی دوت خاصی وجود ندارد. همودیالیز و یا دیالیز پریتونئال دارو را برداشت نمی‌ نماید.

تداخل دارویی:
اینترفرون می‌ تواند سطح تئوفیلین را افزایش دهد.

مکانیسم اثر:
اثر ضدویروس: دارو به رسپتورهای خاصی در سطح سلول متصل شده و باعث مهار پرول یفراسیون سلولی و متعادل شدن ایمنی می‌شود.
دارو به طور برگشت پذیر باعث کاهش لکوسیت‌ها و پلاکت‌ها می‌گردد (عمدتاً از طریق تحریک تولید پروتئین‌های افکتور)

فارماکوکینتیک:

جذب: پس از تزریق زیرجلدی جذب می‌ شود.

پخش: اطلاعی در دسترس نیست.

متابولیسم: دارو ممکن است توسط کبد و کلیه متابولیزه گردد.
دفع: دارو از طریق کلیه‌ها دفع می‌ گردد.

اشکال دارویی:
Injection: 180 mcg/ml, 270 mcg/ml, 0.5ml, 360 mcg/ml, 0.5ml

اطلاعات دیگر:

طبقه‌بندی فارماکولوژیک: متعادل کننده پاسخ بیولوژیک.

طبقه‌بندی درمانی: ضدویروس.

طبقه‌بندی
مصرف در بارداری:
رده C

ملاحظات اختصاصی
دارو پرخطر می‌ باشد؛ هنگام مصرف احتیاطات لازم صورت گیرد.
دارو می‌ تواند باعث بروز مشکلات خطیر پوستی از جمله ضایعات وزیکولار، سندرم استیونس جانسون و درماتیت اگزفولیاتیو گردد. در صورت بروز این عوارض مصرف دارو قطع گردد.
دارو می‌ تواند باعث بروز علائم شبه آنفلوانزا گردد.
در صورت بدتر شدن علائم سایکوتیک بیمار و یا علائم پایدار و شدید سایکوتیک مصرف دارو قطع گردد. احتمال بروز عوارضی چون افسردگی، افکار خودکشی و اقدام به خودکشی وجود دارد. در بیماران سایکوتیک شدید استفاده نشود.
در صورت بروز عارضه بینایی جدید و یا بدتر شدن اختلالات بینایی مصرف دارو قطع شود.
در صورت بدتر شدن عفونت و یا وجود یک عفونت پایدار و شدید مصرف دارو قطع گردد.
در صورت بدتر شدن علائم بیماری قلبی ایسکمیک و یا وجود یک بیماری ایسکمیک شدید و پایدار مصرف دارو قطع شود.

مصرف در سالمندان: با احتیاط مصرف شود.

مصرف در کودکان: ایمنی و کارآیی دارو در کودکان شناخته نشده است.

مصرف در شیردهی: ترشح دارو در شیر مشخص نیست. مادران در حین مصرف دارو نباید به نوزاد خود شیر دهند.

اثر بر آزمایشهای تشخیصی
اینترفرون ممکن است باعث افزایش ALT گردد هم چنین می‌ تواند سطح هموگلوبین و هماتوکریت، ANC، پلاکت و WBC را کاهش دهد. می‌ تواند باعث افزایش یا کاهش تست‌های عملکردی تیروئید گردد.

وضعیت دارو
Rx
دسترسی با نسخه
۰
جدول قانون مواد کنترل شده توسط قانون مواد کنترل شده کنترل نمی‌شود
جدول قانون مواد کنترل شده
کنترل نشده

شامل قانون مواد کنترل شده نیست

جدول ۱

احتمال سوءمصرف بالا. درحال حاضر برای کاربرد درمانی در آمریکا مجوز ندارد. برای بازبینی پزشکی کمبود مدارک سلامتی دارد.

جدول ۲

احتمال سوءمصرف بالا .برای استفاده در کاربرد پزشکی از آمریکا مجوز محدود دارد.سوءمصرف احتمال عوارض شدید فیزیولوژیک و وابستگی دارد.

جدول ۳

احتمال سوءمصرف کم نسبت به جدول ۱و۲. درحال حاضر برای کاربرد درمانی در آمریکا پذیرفته شده است . سوءمصرف ممکن است وابستگی کم و یا متوسط فیزیکی یا فیزیولوژیک نسبت به جدول ۱و۲ ایجاد کند.

جدول ۴

احتمال سوءمصرف کم نسبت به جدول ۳. درحال حاضر برای کاربرد درمانی در آمریکا پذیرفته شده است . سوءمصرف ممکن است وابستگی محدود فیزیکی یا فیزیولوژیک نسبت به جدول ۳ ایجاد کند.

جدول ۵

احتمال سوءمصرف کم نسبت به جدول ۴. درحال حاضر برای کاربرد درمانی در آمریکا پذیرفته شده است . سوءمصرف ممکن است وابستگی محدود فیزیکی یا فیزیولوژیک نسبت به جدول ۴ ایجاد کند.

تولید‌کنندگان
کلاس دارو
دارو‌های مرتبط