رژیم گیاهخواری

رژیم گیاهخواری

رژیم گیاهخواری 700 500 admin

رژیم گیاهخواری

بر خلاف تمامی رژیم ها مثل رژیم اتکینز، رژیم گیاهخواری به فرايند حذف گوشت، مرغ و ماهی از رژيم غذايی اطلاق می شود. اين اصطلاح در سال 1847 زمانی كه جامعه‌ی گياه‌خواران انگلستان، قديمی ترين گروه رژیم گیاهخواری دنيا، در ايالت كنت ايجاد شد به‌وجود آمد. اين گروه كه نام جرج برنارد شاو و مهاتما گاندی را نيز در بين اعضای خود دارد كلمه‌ی Vegetarian (گياهخوار) را به‌عنوان نام خود برگزيد كه از كلمه‌ی لاتين Vegetus به معنی سرزنده و با نشاط می آيد. رژیم گیاهخواری بيش‌تر يک سبک زندگی است تا اين‌كه صرفاً يک رژيم غذايی باشد.

 انواع گياهخواری

  • وگن ها Vegans: گاهی اوقات گياهخواران صرف نيز خوانده می شوند و افرادی هستند كه تمام محصولات حيوانی را از رژيم غذايی يا لباس خود حذف كرده‌اند حال چه منجر به مرگ حيوان شده باشد يا نه. اين گروه از عسل يا محصولات لبنی استفاده نمی كنند و لباس‌های با منشأ پشم، ابريشم، خز، يا چرم هم استفاده نمی كنند و يا از رختخواب‌های پرشده با پر پرندگان نيز استفاده نمی كنند.
  • اوو-لاکتو وجترین Ovo-lactovegetarians: گياهخواران اين دسته از تخم مرغ، شير و محصولات لبنتی استفاده می كنند با اين توجيه كه اين محصولات با كشتن حيوانات به‌وجود نمی آيد.
  • اوو وجترین Ovovegetarian: گياهخوارانی كه از تخم مرغ استفاده می كنند ولی شير و محصولات لبنی را مصرف نمی كنند.
  • لاکتو وجترین Lactovegetarian: گياهخوارانی كه شير و محصولات لبنی را مصرف می کنند ولی از تخم‌مرغ استفاده نمی کنند.
  • نیمه وگن Semivegetarians: افرادی كه از گوشت مرغ و ماهی استفاده می كنند ولی به‌دنبال كاستن از مصرف گوشت حيوانات در رژيم خود هستند.این افراد را میتوان نیمه گیاهخوار و یا شبه گیاهخوار توصیف کرد، به گونه ای که پولوتاریان ها از گوشت مرغ و ماکیان استفاده میکنند و نسبت به مصرف گوشت قرمز و گوشت ماهی سر باز میزنند و پسکاتاریان ها در مصرف گوشت ماهی و غذاهای دریایی محدودیتی ندارند و صرفا گوشت پرندگان و گوشت قرمز را مصرف نمیکنند. باید به این نکته توجه داشت که گیاهخواری در واقع یک تغییر سبک زندگی است.
  • میوه خواران Fruitarians: گياهخوارانی كه فقط ميوه‌ها، دانه‌ها و ساير محصولاتی كه بدون آسيب‌زدن به زمين
    می توان آن‌ها را ايجاد كرد مصرف می كنند.
  • منعطف ها Flexitarians: افرادی كه ترجيح می دهند محصولات گياهی بخورند ولی در موارد استثنايی گوشت نيز مصرف می كنند.
  • فری گن Freegans: افرادی كه به‌دنبال اعراض از هرگونه تلاشی كه مستلزم استفاده و بهره‌گيری از انسان‌ها يا محيط زيست باشد هستند و در عوض سعی می كنند غذای خود را شخصاً فراهم كنند يا با مبادله پاياپايی يا از طريق جست‌وجو در سطل آشغال رستوران‌ها به‌دنبال غذاهای دورريخته به‌دست بياورند. اين افراد در آمريكا dumpster diving و در انگليس به‌نام skipping ناميده می شوند.

منشاء رژیم گیاهخواری

رژیم گیاهخواری يک سبک زندگی است كه در تمدن‌های مختلفی در زمان‌های مختلف و نقاط مختلف دنيا به‌وجود آمده است. پيدايش آن علل مختلفی در طول تاريخ داشته است كه توضيح داده می شود. يافته‌های باستان‌شناسی حاكی از اين هستند كه انسان‌هاي عصر حجر گياهخوار نبودند ولی حدود یک سوم كالری روزانه‌ی خودشان را از گوشت و محصولات حيوانی حاصل می کردند. ساختار دستگاه گوارش انسان حاكی از اين است كه انسان‌ها به‌عنوان همه چيزخوار تكامل پيدا كرده‌اند (جانوری كه هم از محصولات گياهی و هم محصولا جانوری تغذيه می كند). روده‌ی انسان كوتاه‌تر از روده‌ی گياه‌خواران است. مثل معده‌ی گوشت‌خوارها، معده‌ی انسان نيز پپسين (آنزيم ضروری برای هضم پروتئين گوشت‌ها) ترشح می کند. دهان انسان حاوی دندان‌های نوک تيز برای پاره‌كردن گوشت و هم دندان‌های با سطح صاف (دندان‌های آسيا) برای جويدن محصولات گياهی است. به‌علاوه انسان‌شناس‌ها هيچ تمدنی در گذشته يا حال سراغ ندارند كه افراد آن سالم بوده و به‌طور كامل از محصولات گياهی استفاده كنند.

عقاید گياهخواران دینی

باورهای مذهبی قديمی ترين انگيزه برای رژیم گیاهخواری بوده است. آيين هندو قديمی ترين مذهب عمده‌ای است كه سبك زندگی رژیم گیاهخواری را تشويق می كند. در ابتدای دهه‌ی 2000 آيين هندو بيش‌ترين ميزان گياهخوار (70%) نسبت به هر آيين و مسلک سياسی يا مذهبی داشته است. آيين‌های مختلف هندو، به اشكال متفاوت التزام خود به رژیم گیاهخواری را ابراز می دارند. برخی رژیم گیاهخواری را در ارتباط با دكترين عدم خشونت قرار می دهند كه مطابق آن ريختن خون هر حيوان يا انسان بر پيروان اين آيين ممنوع است.

برخی ديگراعتقاد دارند كه جان‌داران دارای روح هستند و كسانی كه حيوانات را بكشند عاقبت بدی داشته و در جسم بعدی خود سرنوشت بدی به دست آورده و عذاب خواهند كشيد. در نهايت برخی هندوها اعتقاد دارند كه خدای آن‌ها سبك زندگی غير گياه­ خواری را نمی پذيرد.

مذهب برهمايی كه یک انشعاب رياضت‌ كشانه از آيين هندو است، در قرن ششم قبل از ميلاد مسيح ظهور كرد و پيروان خود را به رعايت يك رژيم ويگان ملزم می كند. آن‌ها هم‌چنين مجاز به خوردن ريشه‌های گياهان نيز نيستند چون اين عمل باعث ازبين‌رفتن گياه می شود.

اكثر برهمايی ها در روزهای خاصی در طول سال روزه می گيرند و اعتقاد دارند كه روزه‌گرفتن باعث تقويت خويشن‌داری و حفاظت آن‌ها از سرنوشت بد می شود.

در يونان قديم، پيروان فيلسوف و رياضی دان معروف، فيثاغورث  سبک زندگی رياضت‌كشانه‌ای را شامل زندگی رژیم گیاهخواری به‌همراه قربانی كردن برای خدايان يونان را رعايت می كردند.

پيروان فلسفه‌ی افلاطونی در قرن‌های سوم و چهارم بعد از ميلاد مسيح نظريه‌ی فيثاغورث كه گياه­ خواری كمک به خالص‌شدن روح می شود را احيا كردند. به‌خاطر ارتباط رژيم گياهخواری با فيثاغورث مسيحيان اروپا در قرون 16 و 17 كه رژيم گياهخواری را رعايت می كردند به‌نام فيثاغورثی خوانده می شوند.

جريان اصلی مسيحيت چه در شاخه‌ی شرقی آن (يونانی زبان) و چه شاخه‌ی غربی (لاتين زبان) هرگز افراد عادی را به رژیم گیاهخواری ملزم نكرده است ولی با اين حال سابقه‌ی رژیم گیاهخواری رهبانی به حدود قرن‌های سوم و چهارم بعد از ميلاد مسيح می رسد. علاوه بر اين بسياري از مسيحيان در طي ايام مشخصي از تقويم كليسا از مصرف گوشت خودداری می كنند (ايامی كه به‌نام Lent and Advent خوانده می شود و از چهار هفته قبل از كريسمس شروع می شود). يكی از دلايل رژیم گیاهخواری در برخی از احكام رهبانی اين اعتقاد است كه مصرف گوشت باعث افزايش تمايل به خشم و خشونت می شود. دليل ديگر كه اخيراً در ميان پروتستان‌ها رايج شده است آيه‌ی 29 از باب يك كتاب پيدايش است كه می گويد خداوند در ابتدا بر آن بود كه انسان گياهخوار باشد و اين‌كه خداوند از انسان می خواهد كه در قبال زمين مسؤول باشد. جامعه‌ی گياهخواران مسيحی در سال 1999 پايه‌گذاری گرديد.

يك شاخه‌ای از مسيحيت كه در قرن نوزدهم در آمريكا راه‌اندازی گرديد به‌نام كليسای ادونتيست های روز هفتم خوانده می شود و از پيروان خود می خواهد كه گياهخوار باشند. اعضای اين فرقه از 1960 توسط انستيتو ملي سلامت و انستيتو ملی سرطان مورد مطالعه قرار دارند. يافته‌های NIH نشان می دهد كه مردان اين فرقه به‌طور متوسط 7 سال و زنان اين فرقه به‌طور متوسط 8 سال بيش‌تر از همتايان غيرگياهخوارخود عمرمی كنند.

البته برخی از گروه‌های بی دين نيز به رعايت‌كنندگان اين سبک زندگی پيوسته‌اند ولی علاقه‌ی آن‌ها به اين سبک زندگی ناشی از احترام به طبيعت يا علايق مذهبی يا احساسات اخلاقی نيست.

گياه‌خواران محيط زيستی (رژیم گیاهخواری به دلايل محيط زيستی)

كاربرد يافته‌های علمی در كشاورزی در قرن‌های 18 و 19 به افراد اجازه داد تا برای اولين‌بار به بهايی كه محيط زيست برای پرورش گوشت حيوانات می پردازد فكر كنند. در دهه‌ی 1770 كشيش انگليس ويليام پالی رژیم گیاهخواری را با اين توجيه كه يك جريب زمين كه در آن ميوه و سبزی كشت شود به ميزان دو برابر زمينی كه در آن حيوانات نگهداری شود می تواند جواب گوی نيازهای تغذيه‌ای انسان باشد، ترغيب كرد.

استدلال اخلاقی عمومی گياهخواران در اوايل دهه‌ی 2000 اين بود كه 40% غلات دنيا به‌جای اين‌كه توسط انسان‌ها مصرف شود برای پرورش گوشت مورد استفاده حيوانات قرار می گيرد و در صورتی كه نصف اين غله بين جمعيت سوء تغذيه‌ای جهان توزيع شود مشكل گرسنگی جهان حل می شود. بر مبنای نظر انجمن گياهخواران آمريكای شمالی ، 15 نفر ويگان می توانند از مقدار زمينی كه برای سيركردن یک فرد با رژيم گوشت‌خواری لازم است غذا بخورند.

گياه‌خواران حقوق حيوانات (رژیم گیاهخواری به دلايل حقوق حيوانات)

انتخاب رژيم رژیم گیاهخواری به‌عنوان راهی جهت كاهش رنج و عذاب حيوانات كه گاهی نيز به‌عنوان «رژیم گیاهخواری از سر دلسوزی» نيز خوانده می شود از اواسط قرن نوزدهم باب شد. انجمن سلطنتی جلوگيری از بیرحمی نسبت به حيوانات در سال 1840 هفت سال قبل از تشكيل جامعه‌ی گياهخواران توسط ملكه ويكتوريا تأسيس شد. انجمن آمريكایی جلوگيری از بی رحمی نسبت به حيوانات (ASPCA) نيز در سال 1866 توسط هنری برگ در نيويورک تأسيس شد.

علاوه بر نگرانی ها در خصوص بدرفتاری با حيوانات خانگی و يا حيوانات مورد استفاده در کار، به مرور و در طی قرن بيستم پيدايش مزارع نگهداری و پرورش صنعتی حيوانات، مردم را نگران استفاده از جانوران برای خوراک يا پوشاک انسان نمود.

رژیم گیاهخواری سالم چیست؟

راهنمايی غذايی سال 2003 گياهخواری

رژیم گیاهخواری در سال 2003 زمانی كه انجمن رژيم‌شناسان آمريكا و رژيم‌شناسان كانادا به طور مشترک راهنماي غذايی جديدی برای گياهخواران آمريكای شمالی صادر كردند وارد جريان اصلی علوم پزشکی گرديد. اين سند حاوی اولين بازنگری عمده‌ی هرم غذايی USDA (ايجادشده در سال 1912، اصلاح‌شده در سال‌های 1942 و 1992) و راهنماي غذاي كانادا براي غذاخوردن سالم ، (ايجادشده در سال 1942 و اصلاح‌شده در سال 1992) برای گياهخواران است. با وجودی كه هرم سال 1992 برای اولين‌بار مسأله‌ی بيش‌خواری را به‌عنوان يك مشكل سلامتی و ضرورت استفاده از گياهان در رژيم غذايی را مورد توجه قرار داده بود ولی توصيه‌ای برای رژيم غذايی رژیم گیاهخواری را به‌همراه نداشت. راهنمای غذايی سال 2003 ايده‌ی اصلی گروه‌های غذايی را از هرم‌های قديمی به عاريت گرفته ولی غذاها را به پنج گروه براساس گياهان تقسيم‌بندی كرده است:

  • غلات: شالوده‌ی رژيم غذايی رژیم گیاهخواری . غلات كامل بهتر هستند ولی غلات تصفيه‌شده و غنی شده نيز قابل قبول هستند.
  • ميوه‌ها و سبزی ها: ADA وDC توصيه می كنند كه گياه‌خوارن از هر دوی اين‌ها استفاده كنند و فقط به يكی در برنامه اتکا نداشته باشند (يكی را به ديگری ترجيح ندهند).
  • حبوبات، دانه‌ها و غذاهای غنی از پروتئين: حبوبات شامل شير سويا و توفو نيز است. محصولات لبنی كه برخی از گياه‌خواران استفاده می كنند نيز در اين طبقه قرار می گيرد و به‌عنوان جانشين گوشت در رژيم‌های عادی محسوب می شود.
  • چربی ها: گياهخوارانی كه از ماهی استفاده نمی كنند نيازمند منبعی برای تأمين اسيدهای چرب امگا 3 هستند.
  • غذاهای غنی از كلسيم: گياهخواران بالغ نيازمند روزانه 8 جانشين از اين گروه هستند. هرچند که غذاهای موجود در اين گروه می تواند جزو يکی ديگر از گروه‌های غذايی نيز طبقه‌بندی شود.

مصرف حداقل واحدهای ممكن از هر گروه، رژيمی با حدود 1400 تا 1500 كالری در روز فراهم می سازد. گياه خوارانی كه فعاليت بدنی بيش‌تری دارند با مصرف واحدهای بيش‌تر می توانند انرژی بيش‌تری كسب كنند. شيرينی و الكل بايد در حداقل ممكن استفاده شوند.

مكمل‌های رژيمی برای گياه‌خواران بالای 50 سال و هم‌چنين برای ويگان‌ها بر مبنای مطالعه‌ی انجمن پزشكی آمريكا توصيه می شود. اين دستورالعمل‌ها در قسمت خطرات بيش‌تر توضيح داده شده‌اند.

ارائه انواع رژیم های لاغری در سایت بهزیستن کلیک کنید


Christian Vegetarian Association (CVA)

William Paley

North American Vegetarian Society (NAVS)

Royal Society for the Prevention of Cruelty to Animals (RSPCA)

Henry Bergh

Canada’s Food Guide to Healthy Eating (CFGHE)